Sayat-Nova :: Սայաթ-Նովա
ձախ նուռ Կենսագրություն ԽաղերՆյութեր Թարգմանիչ Մեր ընկերները Կապ աջ նուռ
 
26. 26.
բնագիր
 
թարգմանություն

Թամամ աշխարհ պըտուտ էկայ, չըթուղի Հաբաշ, նազա՛նի,
Չըտեսայ քու դիդարի պէս` դուն դիփունէն բաշ, նազա՛նի,
Թէ խամ հագնիս, թէ զար հագնիս, կու շինիս ղո՛ւմաշ, նազա՛նի.
Էնդու համա քու տեսնողըն ասում է` վա~շ, վա~շ, նազա՛նի:

Դուն պատուական ջավահիր իս, է՛րնէկ քու առնողին ըլի,
Ով կու գըթնէ, ա՛խ չի քաշի, վա~յ քու կորցընողին ըլի.
Ափսուս վուր շուտով միռիլ է, լուսըն քու ծընողին ըլի.
Ապրիլ էր, մէկ էլ էր բերի քիզի պէս նաղաշ, նազա՛նի:

Դուն էն գըլխէն ջուհարդար իս, վըրէդ զարնըշան է քաշած,
Դաստամազիդ թիլի մէջըն մէ շադա մարջան է քաշած,
Աչքիրըդ` օսկէ փիալա, չարխէմէն փընջան է քաշած,
Թերթերուկըդ նիտ ու նաշտար, սուր ղալամթըրաշ, նազա՛նի:

Էրեսըդ, փարսէվար ասիմ, նըման է շամշ ու ղամարին.
Բարակ մէջքիդ թիրման շալըն նըման է օսկէ քամարին,
Ղալամըն ձեռին չէ կանգնում, մաթ շինեցիր նաղաշքարին.
Յիփ նըստում իս` թութի ղուշ իս, յիփ կանգնում իս` ռաշ, նազա՛նի:

Յիս էն Սայաթ-Նովասին չիմ, վուր աւզի վըրայ հիմանամ.
Աջաբ միզիդ ի՞նչ իս կամում, սըրտէդ մէ խաբար իմանամ.
Դուն` կըրակ, հագածըդ` կըրակ, վո՞ւր մէ կըրակին դիմանամ.
Հընդու ղալամքարու վըրէն ծածկիլ իս մարմաշ, նազա՛նի:

 

Թամամ աշխարհ պտույտ եկա, չթողի Հաբաշ*, նազա՛նի,
Չտեսա քո պատկերի պես` դու ամենքից բաշ**, նազա՛նի,
Հասարակ թե բեհեզ հագնես, կսարքես ղումաշ, նազա՛նի,
Դրա համար քեզ տեսնողը, ասում է` վա~շ-վա~շ, նազա՛նի:

Դու պատվական ադամանդ ես, ե՛րնեկ քո առնողին լինի,
Ով կգտնի, ա՛խ չի քաշի, վա~յ քո կորցընողին լինի.
Ա՛փսոս որ շուտ է մահացել, լույսը քո ծնողին լինի.
Ապրել էր, մեկ էլ էր ծնել քեզ նման նաղաշ,*** նազա՛նի:

Դու էն գլխից ակնաշող ես, վրադ ոսկեկար է քաշած,
Քո ճոխ հյուսքի թելերի մէջ մի շարան մարջան է քաշած,
Աչքերդ` ոսկե ըմպանակ, անիվից սկահակ է քաշած,
Թարթիչներդ նետ ու նշտար, սրածայր դաշույն, նազա՛նի:

Երեսդ, պարսկերեն ասեմ, նման է շամս ու ղամարին,****
Բարակ մեջքիդ հյուսկեն շալը նման է ոսկե քամարին,
Վրձինը ձեռքին չի մնում, ապշեցրեցիր նկարիչին,
Երբ նստում ես` նախշուն հավք***** ես, երբ կանգնում ես` ռաշ,****** նազա՛նի:

Ես էն Սայաթ-Նովասին******* չեմ, որ ավազը հիմք ունենամ,
Արդյոք մեզնից ի՞նչ ես ուզում, սրտիցդ մի լուր ունենամ,
Դու` կրակ, հագածդ` կրակ, ո՞ր մի կրակին դիմանամ,
Հնդկական կերպասի վրա ծածկել ես շղարշ, նազա՛նի:



Կատարող՝ Նորայր Մնացականյան
  Այս խաղի մեր մեկնաբանությունը տես`«Սայաթ-Նովայի սիրո առասպելը» հոդվածում
* Հաբաշ - Հաբեշստան (Աֆրիկայի հավաքական անունը)
** բաշ – վես, բարձր
*** Նաղաշ - չքնաղ պատկեր
**** շամս, ղամար – արեւ, լուսին (իրականում սրանք արաբերեն բառեր են)
***** Բնագրի «թութի ղուշը» թութակ է նշանակում (թուրք.)
****** ռաշ /ռահշ/ – հրեղեն ձի (Երևի թե Ռոստոմ-Զալի ձիու անունն է)
******* Սայաթ-Նովասին - Սա միակ դեպքն է, երբ Բանաստեղծն այդպես է անվանում իրեն:
Էս էլ «Դիբա ու ենգիդունիայի» հանգում, վուր մուսադասու պես կ’օսին. Արութինի (ասած). քրոնիկոնի 446-ին (1758):
 
 
prev poetry next
Copyright © 2011-2016 Sayat-Nova.am. All Rights Reserved.